Fauste Player — Podręcznik użytkownika

Fauste Player to aplikacja do emisji (playout) dla studiów radiowych. Uruchamia kilka niezależnych odtwarzaczy obok siebie. Każdy odtwarzacz ma własne playlisty i własny transport. Odtwarzacze potrafią łączyć utwory miksami z nakładaniem, odsłuchiwać wstępnie na osobnym wyjściu CUE i przetrwać awarie, nie wypuszczając niczego na antenę samodzielnie.

Interfejs jest dostępny po angielsku, hiszpańsku, katalońsku, niderlandzku, francusku, galicyjsku, niemiecku, włosku, baskijsku, polsku i portugalsku. Podąża za językiem systemu operacyjnego, chyba że wybierzesz inny w Ustawieniach. Angielska i hiszpańska wersja zostały napisane ręcznie; pozostałe dziewięć wygenerowano za pomocą AI i mogą zawierać błędy. Jeśli znasz któryś z tych języków, poprawki są mile widziane jako zgłoszenia (issues) lub pull requesty.

Podręcznik jest też dostępny w innych językach, przetłumaczony za pomocą AI z angielskiego podręcznika: w podręczniku online wybierz język przyciskiem z globusem na górnym pasku. Przetłumaczona strona informuje o tym u góry i odsyła do strony angielskiej, która jest wiążąca, gdy obie wersje się różnią.

Pierwsze kroki

Instalacja

Pobierz pakiet dla swojego systemu ze strony Releases projektu. Obok każdego pliku leży plik .sha256. Aby sprawdzić pobrany plik, uruchom sha256sum -c <file>.sha256 w Linuksie lub shasum -a 256 -c <file>.sha256 w macOS.

Linux

• Integracja z pulpitem: pakiety dodają Fauste Player do menu aplikacji i pozwalają otwierać nim playlisty .m3u, .m3u8 i .pls, które są wtedy importowane jako nowe playlisty.
• Wymagane biblioteki: biblioteki ALSA i D-Bus. Mają je wszystkie środowiska graficzne, a pakiety je deklarują. JACK jest używany, gdy jest zainstalowany, i nigdy nie jest wymagany.
• AppImage: jeśli nie uruchamia się z powodu braku FUSE, uruchom go z opcją --appimage-extract-and-run.
• Flatpak:
  • Pakiet wymaga środowiska uruchomieniowego freedesktop z Flathub. Jeśli zdalne repozytorium Flathub nie jest skonfigurowane, najpierw uruchom flatpak remote-add --user --if-not-exists flathub https://dl.flathub.org/repo/flathub.flatpakrepo.
  • Piaskownica może czytać Twój folder domowy (aby odtwarzać muzykę tam, gdzie leży).
  • Gra przez PulseAudio, a w przypadku urządzeń bit-perfect bezpośrednio przez ALSA.
• Biblioteki pulpitu: okno korzysta z libxkbcommon oraz EGL lub OpenGL, z Waylandem lub X11. Mają je wszystkie środowiska graficzne, a pakiety .deb i .rpm je deklarują. W bardzo minimalnym systemie zainstaluj je przed użyciem AppImage.

Windows

Uruchom fauste-player-<version>-x86_64-pc-windows-msvc.msi. Instaluje się dla wszystkich użytkowników w Program Files i dodaje wpis w menu Start.

• Aktualizacja: uruchom nowszy instalator. Zastąpi zainstalowaną wersję.
• Usunięcie: użyj Ustawienia → Aplikacje.
• Niepodpisany instalator: jeśli wydanie nie jest podpisane, SmartScreen ostrzega o nieznanym wydawcy. Wybierz Więcej informacji → Uruchom mimo to.

Archiwum .zip to przenośna alternatywa: rozpakuj je i uruchom fauste-player.exe.

macOS

Otwórz fauste-player-<version>-macos-universal.dmg i przeciągnij Fauste Player do Programów. Ta sama aplikacja działa na Apple silicon i na Intelu (macOS 11 lub nowszy).

• Aktualizacja: zastąp aplikację w ten sam sposób.
• Usunięcie: przenieś ją do Kosza.
• Niepodpisana aplikacja: jeśli wydanie nie jest podpisane i notaryzowane, macOS odmawia pierwszego uruchomienia.
  • macOS 15 i nowszy: otwórz Ustawienia systemowe → Prywatność i ochrona, przewiń do komunikatu o Fauste Player, wybierz Otwórz mimo to i potwierdź.
  • macOS 14 i starszy: kliknij aplikację prawym przyciskiem, wybierz Otwórz, a następnie potwierdź.
  • Albo uruchom xattr -dr com.apple.quarantine "/Applications/Fauste Player.app".
• JACK w macOS: podpisana i notaryzowana aplikacja może załadować tylko taką bibliotekę JACK, która sama jest podpisana. W przeciwnym razie JACK jest pokazywany jako niedostępny; użyj Core Audio.
• Playlisty: w macOS importuje się je w Ustawienia → Playlisty. Otwieranie pliku playlisty aplikacją z Findera nie jest obsługiwane.

Jedna instancja naraz

Na jeden folder danych działa tylko jeden Fauste Player. Otwarcie playlisty z menedżera plików, gdy program działa, importuje tę playlistę do uruchomionej aplikacji. Ponowne uruchomienie bez playlisty pokazuje komunikat, że program już działa. Aby uruchomić osobne instancje obok siebie (na przykład dwa studia na jednym komputerze), nadaj każdej własny folder za pomocą FAUSTE_HOME.

Wiersz poleceń

fauste-player --version wypisuje wersję. Pasek tytułu okna pokazuje nazwę i wersję, a przycisk O programie (ikona informacji, na lewo od Ustawień) otwiera okno O programie z informacją o prawach autorskich i licencjach (Licencje stron trzecich otwiera plik z informacjami instalowany z pakietami wydań). W języku przetłumaczonym za pomocą AI okno to mówi też, że tłumaczenie może zawierać błędy. Zamkniesz je przyciskiem Zamknij lub klawiszem Esc. fauste-player --help wyświetla listę opcji. Pliki playlist podane jako argumenty są importowane jako nowe playlisty.

W Windows program wydania nie otwiera okna konsoli: --version, --help i błędy uruchamiania pojawiają się zamiast tego w oknie komunikatu.

Gdy ustawienie wymaga ponownego uruchomienia, na górnym pasku pojawia się plakietka Wymagany restart: naciśnij ją, aby uruchomić program ponownie (zob. Ustawienia).

Zamykanie, gdy dźwięk jest na antenie

Zamknięcie okna, gdy coś jest na antenie, nie kończy programu. Okno wychodzi na wierzch (nawet jeśli było zminimalizowane), a okno dialogowe Dźwięk jest na antenie wymienia to, co brzmi: odtwarzacze, które grają lub są wstrzymane (P1 — tytuł), oraz grające carty z ich numerem na stronie (Cart 3 — tytuł). CUE odtwarzacza lub cartwalla się nie liczy. Wybierz Anuluj (albo Esc, albo kliknij poza oknem dialogowym), aby grać dalej, lub Zatrzymaj i zamknij, aby zatrzymać każdy odtwarzacz na antenie i wszystkie carty, a następnie zakończyć program. Sesja jest zapisywana jak przy każdym innym zakończeniu. Gdy nic nie jest na antenie, okno zamyka się od razu. Okno dialogowe ma pierwszeństwo przed Ustawieniami i oknem O programie, a skróty klawiszowe nic nie robią, dopóki jest otwarte (polecenia MIDI i zdalne nadal działają).

Pierwsze uruchomienie

Okno otwiera się z czterema odtwarzaczami, z których każdy pokazuje pustą playlistę. Nic nie gra, dopóki nie naciśniesz Play: dotyczy to także ponownego uruchomienia lub awarii.

Dodawanie muzyki

• Kliknij + Dodaj na dole odtwarzacza i wybierz pliki, albo
• przeciągnij pliki audio lub foldery z menedżera plików na listę utworów. Foldery dodają pliki audio znajdujące się bezpośrednio w nich, nie w ich podfolderach.

Obsługiwane formaty: WAV, AIFF, CAF, FLAC, MP3 (oraz MP1/MP2), AAC/M4A, ALAC, Ogg Vorbis, Opus, WavPack, Monkey’s Audio (APE), DSD (DSF i DFF) oraz dźwięk Matroska (MKA). Pliki DSD są odtwarzane po konwersji do PCM z częstotliwością równą ich częstotliwości podzielonej przez 32 (88,2 kHz dla DSD64) albo bez zmian jako DoP lub natywne DSD na urządzeniu bit-perfect ustawionym w ten sposób (zob. Wyjście bit-perfect). Opus zawsze gra z częstotliwością 48 kHz. Pliki WavPack muszą być bezstratne, mono lub stereo; hybrydowe i wielokanałowe pliki WavPack są pokazywane jako nieczytelne, podobnie jak pliki DFF skompresowane DST.

Każdy plik jest analizowany w tle. Analiza odczytuje tytuł, wykonawcę, album i okładkę, rysuje przebieg oraz wyznacza, gdzie dźwięk się zaczyna i kończy oraz gdzie wejść miksem w następny utwór. Utwór możesz odtworzyć, zanim jego analiza się zakończy.

Odtwarzanie

• Naciśnij Play (albo klawisz numeryczny odtwarzacza, 1 dla P1), aby uruchomić następny utwór, oznaczony na liście na zielono.
• Naciśnij Play ponownie, gdy utwór jest na antenie, aby przejść płynnie do następnego.
• Kliknij dwukrotnie utwór, aby ustawić go jako następny.

W trybie CONT (ciągłym) odtwarzacz sam miksuje się z następnym utworem w punkcie MIX. W trybie SINGLE zatrzymuje się na końcu każdego utworu. Kontynuuj w rozdziale Odtwarzacze.

Odtwarzacze

Każda kolumna to jeden odtwarzacz. Odtwarzacze są niezależne: każdy ma własne karty playlist, transport, głośność i wyjścia.

Nagłówek

Wiersz informacji

• Okładka utworu na antenie albo zastępcza płyta winylowa.
• Tytuł i wykonawca utworu na antenie. Zatrzymany odtwarzacz pokazuje utwór, który uruchomi Play (jego następny), z okładką, długością i przebiegiem, gotowy na cue-in albo w miejscu, w które kliknięto jego przebieg.
• Utwór odtwarzany lub wczytany przed końcem analizy ma już swoją długość, jeśli podaje ją nagłówek pliku: odliczanie, upłynęło / całość i przeskok kliknięciem działają od razu, nad płaską linią, dopóki przebieg nie jest gotowy. Gdy nagłówek jej nie przechowuje (surowe pliki AAC, pliki MP3 bez ramki długości, Matroska i WebM), całość pokazuje „—”, a w przebieg nie można klikać, dopóki analiza się nie skończy.
• Miernik stereo (w kolumnie po prawej stronie odtwarzacza, obok suwaka; obejmuje wiersz informacji i transport): poziom, który odtwarzacz wysyła, po uwzględnieniu jego głośności.
  • Jeden ciągły słupek na kanał, w skali określonej normą danego typu miernika (domyślnie miernik szczytu cyfrowego: od −60 do 0 dBFS, przy czym górne 20 dB zajmuje połowę wysokości). Skala to podziałka po każdej stronie słupków, opisana w jednostkach samego miernika po obu stronach. Jej góra i dół (w mierniku cyfrowym dół skali) są zawsze oznaczone; każda etykieta ma kreskę na każdej podziałce, a krótsze kreski między etykietami działają jak na liniale: rozmieszczone równo na okrągłych wartościach, co 1 dB w mierniku EBU i co 5 dB poniżej −20 w cyfrowym, gdy miernik jest dość wysoki, oraz co 2, 2,5, 5 lub 10 dB (albo wcale), gdy jest za niski. W mierniku cyfrowym (i własnym) wysoki miernik opisuje więcej wartości: co 1 dB od −20 do 0 oraz co 5 dB między znacznikami co 10 dB poniżej −20 (−45, −55), zawsze rozmieszczonych równo i tylko tam, gdzie mieszczą się bez zlewania etykiet; pozostałe typy mierników zachowują etykiety wynikające z ich normy. Poziom odniesienia (−18 dBFS w mierniku cyfrowym) to grubsza biała kreska na obu podziałkach. Nic nie jest rysowane na słupkach ani między nimi, więc to, co widać w słupkach, to wyłącznie poziom, podtrzymanie szczytu i kolory.
  • Słupek jest zielony, żółty od poziomu ostrzeżenia (−9 dBFS) i czerwony od poziomu zagrożenia (−3 dBFS). Pozostałe typy mierników czerwienieją tam, gdzie ich skala (od 0 VU, od dozwolonego maksimum w PPM).
  • Mierniki K-System pokazują dwie części: pełny słupek to poziom średni (RMS), a ciemniejsza część nad nim sięga szczytu. Ich kolory to kolory K-System: zielony poniżej 0, bursztynowy od 0 do +4, czerwony powyżej.
  • Mierniki szczytu cyfrowego, K-System i własne przez chwilę utrzymują najwyższy poziom jako linię (podtrzymanie szczytu; jego długość to Podtrzymanie szczytu w Ustawienia → Mierniki, a 0 je wyłącza). Mierniki PPM EBU, PPM DIN i VU nie mają podtrzymania.
  • Liczba nad miernikiem to najwyższy poziom od rozpoczęcia utworu, w dBFS, czerwona w strefie zagrożenia. Zostaje po zatrzymaniu i zaczyna od nowa, gdy zaczyna grać pozycja (następna albo ta sama jeszcze raz) lub gdy ją klikniesz.
  • Liczba pod miernikiem to głośność w LUFS (EBU R128), zielona w granicach ±1 LU od wartości docelowej (−23 LUFS).
  • Typ miernika i każdy poziom możesz zmienić w Ustawienia → Mierniki.
  • Odczyty powyżej 0 dBFS. Miernik pokazuje to, co odtwarzacz wysyła, a to może przekraczać pełną skalę. Słupek zatrzymuje się na górze skali, więc ten sam czerwony oznacza 0 dBFS i wszystko powyżej; tylko liczba nad miernikiem mówi, jak daleko, wraz ze znakiem (na przykład +3.5).
    • Plik sam może zawierać poziomy powyżej pełnej skali (plik zmiennoprzecinkowy albo plik stratny, którego zdekodowane szczyty ją przekraczają).
    • Zmiana częstotliwości próbkowania może wytworzyć szczyty między próbkami: sygnał dotykający 0 dBFS pokazuje około +3 dBFS po konwersji 44,1 → 48 kHz. Opcja true peak odczytuje także te szczyty.
    • Miernik odczytuje każdy odtwarzacz osobno, a nie sumę na urządzeniu: dwa odtwarzacze na jednym wyjściu mogą sumować się powyżej pełnej skali, choć żaden miernik tego nie pokaże.
    • Nic w odtwarzaczu nie dodaje wzmocnienia powyżej 100 %. Urządzenie całkowitoliczbowe obcina sygnał na pełnej skali; urządzenie zmiennoprzecinkowe otrzymuje poziom bez zmian, a obcina go system dźwiękowy lub sterownik.
• Suwak głośności (na prawo od miernika, równy mu wysokością): przeciągaj go lub użyj kółka myszy, jeden krok na ząbek. Podpowiedź pokazuje poziom w dB; góra to 0 dB, a dół to cisza.
• Tytuł, wykonawca i wiersz następny z zielonym kwadratem. Gdy CUE jest włączone, pozycja odsłuchu wstępnego jest pokazana na niebiesko.

Transport

Przyciski, które w danej chwili nie mogą działać, są przyciemnione: Stop i Od początku, gdy nic nie jest wczytane, Pauza i Stop z wyciszeniem w stanie zatrzymania, Poprzedni, gdy nie ma wcześniejszego utworu albo podczas wyciszania. Odtwarzacz pamięta ostatnie 50 odtworzonych utworów (players.history_len w config.json, od 0 do 1000).

Tryby

• CONT (ciągły): w punkcie MIX odtwarzacz uruchamia następny utwór i nakłada go na koniec bieżącego. Zob. Markery i miksowanie.
• SINGLE: każdy utwór zatrzymuje się na końcu. Stop po nie jest dostępne w tym trybie, ponieważ każdy utwór i tak się zatrzymuje, z wyjątkiem sytuacji, gdy bieżący utwór się powtarza: wtedy kończy powtarzanie, gdy skończy się grany właśnie przebieg.

Odliczanie

Duża liczba to czas pozostały do końca utworu (jego cue-out), z dziesiątymi częściami sekundy. Czas, który upłynął, i całkowity są w wierszu pod przebiegiem, po prawej. W ostatnich sekundach przed końcem (domyślnie 10, ustawiane w Ustawieniach) odliczanie miga na czerwono.

Przebieg

• Część już odtworzona jest narysowana kolorem przebiegu; reszta jest przyciemniona.
• Obrys pokazuje szczyty, słabo; pełne wypełnienie w jego wnętrzu to poziom średni (RMS). W głośnym utworze szczyty wypełniają całą wysokość, a wypełnienie nadal pokazuje, gdzie utwór jest cichszy lub głośniejszy.
• Niebieskie zacieniowane pole na początku oznacza intro, a plakietka odlicza jego czas. Intro jest widoczne tylko wtedy, gdy zostało ustawione.
• Pomarańczowe zacieniowane pole na końcu oznacza outro, z własnym odliczaniem.
• Przerywana bursztynowa linia z etykietą MIX oznacza miejsce, w którym w trybie ciągłym zaczyna się następny utwór. W trybie single jest przyciemniona.
• Rysowany jest cały plik. Ciche początek i koniec, które odtwarzanie pomija (przed cue-in i po cue-out), są narysowane ciemniej, z cienką linią w miejscu, gdzie odtwarzanie się zaczyna i kończy. Przy wyłączonej opcji Używaj cue-in i cue-out (Ustawienia → Odtwarzacze) nic nie jest ciemniejsze, a obie linie są przyciemnione: odtwarzanie trwa od początku do końca pliku, a cue-in i cue-out w tym podręczniku oznaczają te dwa końce.
• Najedź kursorem, aby zobaczyć czas pod wskaźnikiem. Kliknij, aby przeskoczyć w to miejsce. W zatrzymanym odtwarzaczu kliknięcie wybiera, skąd Play uruchomi następny utwór: głowica i odliczanie przesuwają się tam, a nic nie gra, dopóki nie naciśniesz Play. Wybór innego następnego utworu, jego przeniesienie lub usunięcie albo Stop wracają do cue-in; tak samo każdy inny sposób uruchomienia utworu, a Od początku, Poprzedni i automatyczne przejście zawsze używają cue-in. Kliknięcie przed cue-in (w ciemniejszym początku) wybiera cue-in. Kliknięcie w cue-out lub za nim (w ciemniejszym końcu) anuluje wcześniejszy wybór: Play zaczyna od cue-in. Kliknięcie to naciśnięcie i puszczenie bez przesunięcia wskaźnika o więcej niż kilka pikseli.
• Naciśnięcie i przeciągnięcie przesuwa powiększony widok wzdłuż utworu, jakbyś go chwycił. Przeciągnięcie nigdy nie przeskakuje, a bez powiększenia nic nie robi. Przeciągnięcie z Alt nadal edytuje markery.
• Kółko myszy nad przebiegiem: powiększa i pomniejsza wokół wskaźnika, aż do najdrobniejszego szczegółu, jaki ma analiza. Shift+kółko (albo kółko poziome) przesuwa wzdłuż utworu. Po powiększeniu widok podąża za pozycją odtwarzania, z wyjątkiem 10 sekund po powiększeniu lub przesunięciu (ui.follow_current_grace_secs; 0 wyłącza podążanie). Pełny widok w prawym górnym rogu, pełne oddalenie lub nowy utwór ponownie pokazują cały utwór.

CUE (odsłuch wstępny)

Naciśnięcie CUE (albo Odsłuchaj na CUE w menu utworu) odtwarza utwór na wyjściu CUE odtwarzacza, na przykład w słuchawkach, bez dotykania wyjścia na antenie, i otwiera małe okno CUE tego odtwarzacza. Można mieć otwartych kilka okien, po jednym na odtwarzacz. Zob. Ustawienia, aby wybrać urządzenie CUE. Odtwarzacz potrzebuje wyjścia Cue, które nie jest jego wyjściem Main: bez niego CUE i Odsłuchaj na CUE są przyciemnione, a po najechaniu kursorem pojawia się wyjaśnienie.

Okno pokazuje:

• tytuł i wykonawcę;
• przebieg całego pliku z pozycją CUE. Działa jak przebieg odtwarzacza: kliknięcie przeskakuje w dane miejsce, kółko powiększa, przeciągnięcie przesuwa, Pełny widok, odliczania intro i outro oraz markery intro, outro i MIX, które edytujesz tutaj tak jak w odtwarzaczu (zob. Markery i miksowanie). CUE odtwarza cały plik, więc nic nie jest narysowane ciemniej, cue-in i cue-out to przyciemnione linie, a outro odlicza do końca pliku. Powiększenie jest osobne: przebieg odtwarzacza się nie rusza. Gdy CUE gra, powiększony widok podąża za jego pozycją tak jak w odtwarzaczu; wstrzymane CUE zachowuje ustawiony widok, więc możesz powiększać i umieszczać markery. CUE uruchomione po zamknięciu okna albo na innym utworze pokazuje cały plik;
• czas, który upłynął, i czas pozostały do końca pliku (CUE odtwarza całe pliki);
• Wstrzymaj CUE / Wznów CUE, Zatrzymaj CUE i Ustaw jako następny. Ustaw jako następny ustawia odsłuchiwany utwór jako następny w odtwarzaczu i pozwala CUE grać dalej. Jest przyciemnione, gdy utwór już jest następnym. Jeśli odsłuchiwany utwór jest tym na antenie, zagra jeszcze raz po zakończeniu bieżącego przebiegu.

Gdy CUE jest wstrzymane, jego przycisk wstrzymania (pokazany jako Wznów CUE) miga na bursztynowo, tak jak własny przycisk odtwarzacza.

Przeskok we wstrzymanym CUE zostawia je wstrzymane. Przycisk zamknięcia okna albo Zatrzymaj CUE zatrzymuje CUE.

Gdy CUE działa, ustawienie następnego utworu (dwuklik) lub pojedyncze kliknięcie wiersza przenosi CUE na ten utwór, od jego cue-in; jeśli było wstrzymane, gra ponownie. Utwór, którego plik nie istnieje lub jest nieczytelny, zostawia CUE tam, gdzie jest.

Playlisty

Karty

Każdy odtwarzacz ma rząd kart, po jednej na playlistę. Wszystkie odtwarzacze widzą te same playlisty; każdy wybiera, którą pokazuje. Kropka na karcie pokazuje, gdzie są utwory odtwarzacza: czerwona dla utworu na antenie, zielona dla następnego.

Karty dzielą szerokość odtwarzacza. Nazwa, która się nie mieści, kończy się na „…”; najedź kursorem na kartę, aby przeczytać ją w całości. Przy wielu playlistach karty przestają się zwężać po osiągnięciu minimalnej szerokości, na końcach rzędu pojawiają się strzałki, a kółko myszy nad kartami je przewija. Karta, którą wybierzesz, i ta, którą pokazuje odtwarzacz, są wprowadzane do widoku.

Przełączanie kart nigdy nie zmienia tego, co jest na antenie ani co jest następne. Gdy utwór się kończy, odtwarzacz kontynuuje w playliście, która ten utwór zawiera.

Playlisty tworzy się, zmienia im nazwy i usuwa w Ustawieniach. Nie można usunąć ostatniej playlisty ani playlisty z utworem na antenie.

Tabela utworów

Nowa instalacja pokazuje #, Tytuł, Wykonawcę i Czas. Pozostałe kolumny są opcjonalne; zob. Wybór kolumn niżej. Utwór bez wartości pokazuje pustą komórkę, z wyjątkiem Wykonawcy, który pokazuje „Nieznany wykonawca”.

Kolumny wypełniają tabelę i zachowują proporcje przy zmianie rozmiaru okna; kolumny tekstowe dostają najwięcej miejsca. Przeciągnij separatory nagłówków, aby zmienić proporcje: kolumny na prawo od separatora podążają za wskaźnikiem w każdej klatce (dzielą to, co zostało, proporcjonalnie do swojej szerokości), kolumny na lewo od niego zostają, a szerokości są zapisywane po puszczeniu. Żadna kolumna nie zwęża się poniżej swojego minimum. Szerokości są pamiętane dla każdego odtwarzacza; kolumna, którą pokażesz później, zaczyna od domyślnej szerokości, a pozostałe zachowują swoje proporcje.

Wybór kolumn

Tytuł i Czas są zawsze widoczne. Każdą inną kolumnę można pokazać lub ukryć, a każdą kolumnę, także te dwie, można przesunąć. Lista jest taka sama dla każdego odtwarzacza i każdej playlisty i jest zapisana w config.json jako ui.table_columns. Trzy sposoby jej zmiany:

• Ustawienia → Playlisty → Kolumny tabeli: zaznacz kolumny do pokazania; strzałki przesuwają pokazaną kolumnę w górę lub w dół (w tabelach czyta się je od lewej do prawej). Domyślne kolumny wracają do #, Tytułu, Wykonawcy i Czasu.
• Kliknij prawym przyciskiem nagłówek: menu z polem wyboru dla każdej opcjonalnej kolumny. Kolumna, którą pokażesz, pojawia się na prawym końcu; przeciągnij ją stamtąd.
• Przeciągnij nagłówek na inny: upuść go na lewej połowie nagłówka, aby umieścić kolumnę przed nim, na prawej połowie, aby umieścić ją za nim. Upuszczenie gdziekolwiek indziej nic nie robi.

Nazwa w ui.table_columns, której ta wersja nie zna, jest ignorowana, a brakujący Tytuł lub Czas jest dodawany z powrotem.

Po otwarciu aplikacji każda tabela przewija się tak, aby następny utwór jej odtwarzacza znalazł się pośrodku tabeli (na ile pozwalają końce listy). Dzieje się tak raz, przy uruchomieniu, i tylko gdy następny utwór jest w playliście pokazywanej przez tabelę.

Gdy odtwarzacz przechodzi do innego utworu, jego tabela pokazuje playlistę tego utworu i przewija jego wiersz na górę, chyba że korzystałeś z tabeli w ciągu ostatnich 10 sekund (przewijałeś ją, przeciągałeś utwór, otwierałeś menu utworu lub klikałeś kartę): wtedy czeka, aż zostawisz ją w spokoju na tyle długo. Czas ten to ui.follow_current_grace_secs w config.json; 0 wyłącza podążanie.

Odtwarzacze są niezależne: kilka odtwarzaczy może pokazywać tę samą playlistę, każdy z własnym następnym utworem, własnymi znacznikami odtworzenia i własnymi czasami w stopce. Odtwarzanie, zatrzymywanie lub pomijanie w jednym odtwarzaczu nigdy nie przesuwa następnego utworu innego odtwarzacza. Ten sam utwór może nawet być na antenie w dwóch odtwarzaczach jednocześnie. Edycja playlisty (dodawanie, przenoszenie lub usuwanie pozycji) albo plik, który staje się nieczytelny, może jednak zmienić następny utwór każdego odtwarzacza, który ją pokazuje.

Kolory wierszy:

Podpowiedź utworu. Najedź na chwilę na wiersz, aby zobaczyć tytuł, wykonawcę, album, datę, gatunek, długość, format (typ, częstotliwość próbkowania i głębię bitową, gdy są znane) oraz ścieżkę pliku. Pole, którego plik nie ma, jest pomijane. Okienko to jedyna informacja po najechaniu na wiersz i nigdy się nie przesuwa, gdy jest pokazane. Dla brakującego lub nieczytelnego pliku zaczyna się od przyczyny.

Mysz

• Kliknięcie zaznacza utwór. Dwuklik ustawia go jako następny w tym odtwarzaczu. Na utworze na antenie sprawia, że zagra jeszcze raz po zakończeniu bieżącego przebiegu.
• Kliknięcie prawym przyciskiem otwiera menu kontekstowe:

Edycja tagów

Edytuj tagi… otwiera okno dla jednego utworu. Dopóki jest otwarte, żaden skrót klawiszowy nie działa, a pliki upuszczone na okno aplikacji są ignorowane.

• Co widać. Edytor odczytuje plik przy otwarciu (w międzyczasie pokazuje „Odczytywanie tagów…”). Zawsze widoczne: tytuł, wykonawca, album, wykonawca albumu, data, numer utworu i suma, numer płyty i suma, gatunek, kompozytor i komentarz. Widoczne, gdy plik je ma: podtytuł, grupowanie, BPM, tonacja początkowa, nastrój, ISRC, wydawca, numer katalogowy, prawa autorskie, oryginalny wykonawca, oryginalny album, oryginalna data wydania, autor tekstu, dyrygent, remikser, aranżer, wykonawca utworu, język, zakodowane przez, tekst utworu, tytuł do sortowania, wykonawca do sortowania, album do sortowania, wykonawca albumu do sortowania, kompozytor do sortowania i strona wykonawcy.
• Dodaj pole. Menu pod polami wymienia pozostałe pola. Oferuje tylko to, co potrafi przechować format tagów pliku (WAV z RIFF INFO, AIFF czy stary tag ID3v1 przechowują mniej pól niż ID3v2, FLAC lub MP4) i jest przyciemnione, gdy nie ma już nic do dodania. Jedno z zawsze widocznych pól, którego format nie potrafi przechować, jest wyszarzone z uwagą. Wyczyszczenie pola usuwa je z pliku; dodane pole pozostawione puste nie jest zapisywane.
• Kilka wartości. Pola, które mogą mieć kilka wartości (wykonawca, wykonawca albumu, gatunek, kompozytor, nastrój i wpisy twórców, takie jak autor tekstu, dyrygent, remikser, aranżer i wykonawca utworu, oraz język), pokazują jedną wartość w wierszu; Zapisz zapisuje jedną wartość w wierszu w sposób właściwy dla formatu. Komentarz i tekst utworu to dowolny tekst w wielu wierszach.
• Sprawdzanie. Data i oryginalna data wydania mają format ISO 8601 (2019, 2019-05 lub 2019-05-14, opcjonalnie z godziną); numer utworu i płyty, ich sumy oraz BPM to liczby całkowite, a suma wymaga numeru. Pole z nieprawidłową wartością jest oznaczone, a Zapisz pozostaje wyłączone. Wartość, którą plik już miał, a której nie ruszałeś, jest zachowywana bez zmian.
• Pola zbyt długie. Pole, którego tekst jest dłuższy niż limits.max_tag_chars albo które ma więcej wartości niż limits.max_tag_values, jest pokazane tylko do odczytu z uwagą „Za długie, by edytować tutaj; pozostaje bez zmian w pliku”. Nigdy nie jest zapisywane z powrotem, więc zapis nie może go przyciąć.
• Co jest zachowywane. Wszystko, czego edytor nie pokazuje (inne standardowe klucze, klucze własne, obrazy inne niż okładka przednia, ramki binarne), zostaje w pliku z tymi samymi wartościami. Edytor podaje, ile takich tagów zachowuje (i „kolejne”, gdy format ma ramki, których nie da się policzyć). Zapis koduje na nowo pozycje, które edytor mapuje, więc zachowana pozycja może się różnić bajtami (kodowaniem tekstu, kolejnością ramek), ale nie wartością.
• Okładka. Edytor pokazuje okładkę przednią albo pierwszy obraz w pliku, gdy nie ma okładki przedniej, jako miniaturę.
  • Zmień… otwiera okno wyboru pliku dla obrazu JPEG lub PNG (co najwyżej limits.max_cover_bytes, i musi dać się zdekodować). Jeśli się nie da, edytor mówi dlaczego i nic się nie zmienia.
  • Usuń czyści okładkę przednią. Jest wyłączone, gdy plik nie ma okładki przedniej: obraz pokazany tylko dlatego, że nie ma okładki przedniej, służy wyłącznie do wyświetlania i jest zachowywany bez zmian.
  • Okładka, która jest w pliku, ale nie można jej pokazać (obraz, który się nie dekoduje, albo GIF, BMP lub WebP), jest zapowiadana komunikatem „Nie można wyświetlić tej okładki; zostaje zachowana bez zmian”. Zmień… i Usuń nadal działają.
  • Zmianę zapisuje Zapisz, a odrzuca Anuluj. Okładek tylnych i żadnych innych obrazów nigdy się nie rusza. Format bez miejsca na obrazy (WAV z RIFF INFO, AIFF, ID3v1) pokazuje ten obszar jako wyłączony. Po zapisie okładka odtwarzacza pokazuje nową okładkę.
• Jak działa zapis. Plik jest kopiowany obok oryginału, kopia dostaje tagi, jest synchronizowana i zastępuje oryginał, więc awaria zostawia plik takim, jaki był. Przyczyna pojawia się w edytorze, który pozostaje otwarty, by spróbować ponownie, oraz na pasku stanu. Zapisywane są tylko pola, które zmieniłeś. Po zapisie tabela od razu pokazuje nowe tagi, a markery i przebieg są zachowywane. Jeśli plik nie zachował zmienionego przez Ciebie pola, pasek stanu je wymienia.
• Po aktualizacji. Utwory z wcześniejszej wersji mają datę, gatunek i inne tagi uzupełniane po cichu w tle (bez pełnej analizy).

Przeciąganie i upuszczanie

• Przeciągnij utwór w obrębie listy, aby zmienić kolejność. Fioletowa linia pokazuje, gdzie wyląduje: jest na granicy wierszy najbliższej wskaźnikowi i tylko na liście pod wskaźnikiem. Puszczenie nad nagłówkiem, krawędzią kolumny, paskiem przewijania albo oknem zasłaniającym listę (oknem CUE) niczego nie upuszcza.
• Przeciągając utwór, przytrzymaj wskaźnik przy górnej lub dolnej krawędzi listy, aby ją przewijać: im bliżej krawędzi, tym szybciej, a przewijanie kończy się na końcach listy lub gdy oddalisz się od krawędzi. Kółko myszy też przewija listę podczas przeciągania. Fioletowa linia nadal podąża za wskaźnikiem, gdy lista się przesuwa. Przeciąganie plików z menedżera plików nad listą przewija ją w ten sam sposób tam, gdzie system podaje pozycję wskaźnika, gdy tylko przesuniesz wskaźnik nad listę.
• Przeciągnij go na listę innego odtwarzacza, aby go tam przenieść.
• Przeciągnij go na kartę, aby dołączyć go do tej playlisty.
• Upuść pliki lub foldery z menedżera plików na listę, aby wstawić je w miejscu upuszczenia. Nad nagłówkiem, krawędzią kolumny, paskiem przewijania lub oknem zasłaniającym listę nic nie jest wstawiane. Jeśli system nie podaje pozycji, trafiają na koniec pokazywanej listy.

Stopka

+ Dodaj otwiera okno wyboru plików, zaczynając w folderze z muzyką ustawionym w Ustawieniach. Zeruj odtworzone (ikona strzałki obok) czyści przyciemniony znacznik „już odtworzony” każdego utworu playlisty, dla każdego odtwarzacza, po zapytaniu „Wyczyścić znacznik odtworzenia każdego utworu na tej playliście?” (Anuluj, Esc lub kliknięcie poza oknem zachowują znaczniki). Utwór na antenie zachowuje swój stan i jest oznaczany, gdy odtwarzacz go opuści. Przycisk jest przyciemniony, gdy nie ma nic do wyczyszczenia. Stopka pokazuje też liczbę utworów, czas pozostały w playliście i jej całkowitą długość.

Pliki playlist

• Import: Ustawienia → Playlisty → Importuj M3U / PLS… albo upuść plik .m3u, .m3u8 lub .pls na okno. Staje się nową playlistą o nazwie pliku.
  • Ścieżki względne są rozwiązywane względem folderu pliku playlisty.
  • Adresy file:// są rozumiane.
  • Pliki, których nie można znaleźć, są mimo to dodawane, oznaczone jako niedostępne.
  • Strumienie internetowe są pomijane; komunikat podaje, ile ich było.
• Eksport: przycisk M3U przy każdej playliście w Ustawieniach zapisuje ją jako plik M3U8 z tytułami, długościami i pełnymi ścieżkami.

Cartwall

Cartwall to pasek przycisków pod odtwarzaczami. Każdy przycisk, czyli cart, natychmiast odtwarza jeden dźwięk: jingle, efekty, spoty. Carty grają na własnych wyjściach, niezależnie od odtwarzaczy.

Obsługa

• Kliknij cart, aby go odpalić. Kliknij go ponownie, aby go zatrzymać.
• Zatrzymaj wszystko (prawy koniec paska) zatrzymuje każdy grający cart, na każdej stronie. Etykieta pokazuje, ile ich gra, np. Zatrzymaj wszystko (2); gdy żaden nie gra, przycisk jest przyciemniony i nie pokazuje liczby.
• Gdy cart gra, jego obramowanie robi się czerwone, czerwony pasek kurczy się w miarę odtwarzania, a czas odlicza w dół.
• Carty domyślnie się nakładają: odpalenie drugiego nie zatrzymuje pierwszego. Cart z włączoną opcją Zatrzymuj inne carty po odpaleniu najpierw zatrzymuje wszystkie inne carty na antenie, na dowolnej stronie.
• Cart z ustawioną opcją Pętla po dotarciu do końca zaczyna od nowa od swojego cue-in, bez przerwy, dopóki go nie zatrzymasz.
• Kliknięcie prawym przyciskiem carta daje więcej opcji:

Menu pustego carta zawiera tylko Edytuj…, aby wybrać jego plik.

• Strony: karty obok CARTWALL przełączają strony. Czerwona kropka pokazuje, że gra cart na tej stronie.
• Kliknij CARTWALL, aby zwinąć pasek lub rozwinąć go ponownie.
• Gdy okno jest niskie, przyciski się zmniejszają (do minimalnej wysokości), tak aby zmieściły się wszystkie skonfigurowane wiersze; cartwall przewija się tylko wtedy, gdy nie mieszczą się nawet najmniejsze przyciski.

Carty używają tych samych markerów co utwory. Zaczynają od swojego cue-in i kończą na swoim cue-out, które możesz edytować na przebiegu odtwarzacza, gdy plik jest tam wczytany.

Klawiatura

Domyślnie F1…F12 odpalają carty 1–12 pokazywanej strony, a Ctrl+Space zatrzymuje każdy cart (tak jak Zatrzymaj wszystko; zatrzymuje też cart odsłuchiwany na CUE, nawet gdy żaden cart nie gra). Zob. Klawiatura, aby je zmienić.

Konfigurowanie cartów

Przejdź do Ustawienia → Cartwall:

• Strony: twórz, zmieniaj nazwy, usuwaj (ostatniej strony nie można usunąć) i ustawiaj rozmiar siatki (wiersze × kolumny). Mniejsza siatka jest odrzucana, jeśli usunęłaby carty z przypisanym plikiem.
• Importuj… / Eksportuj… zapisują stronę do pliku .cartpage.json i wczytują ją z powrotem, na przykład aby dzielić się nią między studiami. Ścieżki względne plików są rozwiązywane względem folderu pliku.
• Carty: kliknij cart w siatce, a następnie ustaw jego nazwę, plik (Wybierz… lub Wyczyść), typ, Pętla oraz Zatrzymuj inne carty po odpaleniu.

Własne wyjścia Main i Cue cartwalla są w Ustawienia → Wyjścia audio (wiersz Cartwall).

Markery i miksowanie

Każdy utwór ma do pięciu markerów, w sekundach:

Markery ustawione ręcznie zawsze wygrywają: nowa analiza nigdy ich nie zastępuje.

Edycja markerów

Na przebiegu odtwarzacza lub na przebiegu jego okna CUE (to samo menu i te same uchwyty; zmiana widoczna jest w obu naraz):

• Kliknij prawym przyciskiem w miejscu, gdzie chcesz marker, i wybierz Ustaw tutaj cue-in, Ustaw tutaj koniec intro, Ustaw tutaj początek outro, Ustaw tutaj punkt MIX lub Ustaw tutaj cue-out. Przywróć automatyczne znaczniki usuwa markery, które umieściłeś, a utwór jest analizowany ponownie.
• Przytrzymaj Alt (Option w macOS): na markerach pojawiają się uchwyty. Przeciągnij jeden, aby go przesunąć; podczas przeciągania widać czas. Przeciągnięcie nigdy nie przesuwa głowicy odtwarzania.

Cue-in musi pozostać przed cue-out. Pozostałe markery są utrzymywane między nimi. Zmiany w utworze na antenie obowiązują od razu przy jego następnym przejściu.

Tag INTRO

Plik może nieść czas intro w tagu INTRO, jako sekundy (12.5) albo m:ss. Nazwę można pisać dowolną wielkością liter (INTRO, Intro). Może to być ramka tekstowa użytkownika ID3v2 (MP3, WAV, AIFF, DSF), komentarz Vorbis, Opus lub FLAC, element APE (WavPack, Monkey’s Audio) albo atom freeform MP4. Jest odczytywany podczas analizy. Ręcznie ustawiony koniec intro nadal wygrywa.

Jak znajdowane są markery automatyczne

Analiza mierzy szczyty utworu w krokach co 10 ms oraz jego głośność w krótkich oknach (domyślnie 50 ms).

• Cue in / cue out: pomijana jest tylko niemal-cisza na początku i na końcu: wszystko, czego szczyt osiąga próg przycinania (domyślnie −60 dBFS), na dowolnym kanale, jest zachowywane, z marginesem przycinania (domyślnie 20 ms) wokół. Łagodne narastanie, ciche zakończenia i krótkie dźwięki nigdy nie są obcinane.
• MIX: analiza znajduje ostatni punkt, w którym utwór jest jeszcze mniej niż o spadek poziomu dla segue (domyślnie 15 dB) poniżej własnej typowej głośności, dzięki czemu głośne i ciche mastery z takim samym wyciszeniem miksują się tak samo. Punkt ten nigdy nie leży dalej niż maksymalna długość miksu (domyślnie 4 s) przed cue-out, więc nakładanie pozostaje krótkie.
• Outro: analiza skanuje wstecz od cue-out i znajduje miejsce, gdzie poziom spada o więcej niż spadek poziomu outro (domyślnie 6 dB) poniżej mediany głośności utworu. Outro nigdy nie jest dłuższe niż domyślnie 30 s.
• Utwory krótsze niż minimalna długość dla znaczników miksu i outro (domyślnie 60 s), takie jak jingle i reklamy, nie dostają MIX ani outro.

Długie nagrania

Cały program (jedna, cztery lub więcej godzin) jest analizowany jak piosenka, w razie potrzeby podczas odtwarzania: 4-godzinny plik FLAC lub Opus zajmuje poniżej minuty na obecnym komputerze, a pamięć nie rośnie wraz z długością. Przeskok w dowolne miejsce, nawet blisko końca, jest natychmiastowy. Przebieg i markery są trzymane w pamięci podręcznej analizy do około 16 godzin dźwięku; dłuższy plik też działa, ale jest analizowany od nowa przy każdym uruchomieniu Fauste Player.

Wszystkie te wartości są w Ustawienia → Analiza. Po ich zmianie utwory są analizowane ponownie automatycznie.

Co odtwarzacz z nimi robi

• Tryb ciągły z włączonym automatycznym miksem: w punkcie MIX następny utwór startuje z pełnym poziomem, podczas gdy bieżący wycisza się aż do swojego cue-out. Nakładanie jest dokładne co do próbki.
• Tryb ciągły bez punktu MIX lub z wyłączonym automatycznym miksem: następny utwór startuje dokładnie w cue-out, bez przerwy.
• Tryb single lub Stop po: odtwarzacz zatrzymuje się w cue-out.
• Naciśnięcie Play na antenie: następny utwór startuje od razu, a bieżący wycisza się przez czas wyciszania (domyślnie 1 s).
• Wyłączone Używaj cue-in i cue-out (Ustawienia → Odtwarzacze): każdy odtwarzacz gra każdy utwór od 0 do końca pliku. Cue-in i cue-out, automatyczne i ręczne, są zachowywane, a przebieg rysuje je jako przyciemnione linie. Punkt MIX, intro i outro nadal działają w obrębie całego pliku; Automatyczny miks w punkcie MIX to osobny przełącznik. Odliczania, kolumna czasu, sumy playlist w Ustawieniach i czasy w zdalnym API podążają za tym samym zakresem. Carty zawsze używają własnych cue-in i cue-out. Zmiana ustawienia nigdy nie restartuje, nie przewija ani nie zatrzymuje grającego utworu; następny utwór jest przygotowywany od nowa.

Utwór można odtworzyć, zanim jego analiza się skończy. Do tego czasu gra od początku do końca pliku, bez punktu MIX.

Ustawienia

Otwórz Ustawienia na górnym pasku. Zamknij je przyciskiem Zamknij lub klawiszem Esc. Większość zmian działa od razu i jest zapisywana automatycznie.

Okno ma jeden rozmiar (900 × 640, mniejszy na małym ekranie) niezależnie od sekcji, a sekcja przewija się wewnątrz niego. Każda sekcja ustawia etykiety w jednej kolumnie.

Sekcje Odtwarzacze, Mierniki, Analiza i Skróty klawiszowe mają w nagłówku przycisk Przywróć domyślne. Prosi o potwierdzenie, a potem resetuje tylko tę sekcję (Odtwarzacze zachowują liczbę odtwarzaczy i język; Skróty nie mają innego przycisku resetowania). Wyjścia audio, Playlisty, Cartwall, MIDI i Zdalne go nie mają.

Wymagany restart

Niektóre zmiany zaczynają działać dopiero po ponownym uruchomieniu aplikacji: system audio, częstotliwość próbkowania, rozmiar bufora (także własny urządzenia), wyjścia Main i Cue (odtwarzaczy i cartwalla), urządzenia bit-perfect i ustawienia DSD. Liczba odtwarzaczy do nich nie należy: działa od razu.

Częstotliwość lub bufor nadane urządzeniu liczą się tylko wtedy, gdy zmieniają to, z czym urządzenie jest otwierane: nadanie urządzeniu tej samej wartości co globalna albo wyczyszczenie takiej wartości nie oczekuje na restart.

Limity i strojenie silnika również obowiązują od następnego uruchomienia, ale edytuje się je w pliku konfiguracyjnym przy zamkniętej aplikacji (zob. Dane i kopie zapasowe), więc nigdy nie są pokazywane jako oczekujące.

Gdy któraś z tych zmian czeka, stopka Ustawień mówi „Niektóre zmiany zadziałają po ponownym uruchomieniu.” i oferuje Uruchom ponownie teraz, a górny pasek pokazuje plakietkę Wymagany restart. Najedź na plakietkę, aby zobaczyć, co czeka. Krótki komunikat (na przykład że ustawienie zostało zapisane) może na chwilę zająć miejsce tekstu stopki; Uruchom ponownie teraz zostaje. Oba robią to samo:

• Gdy nic nie jest na antenie, Uruchom ponownie teraz (lub plakietka) uruchamia ponownie od razu.
• Gdy coś jest na antenie, pojawia się okno wymieniające to, co brzmi, z przyciskami Zatrzymaj i uruchom ponownie oraz Anuluj.

Najpierw zapisywana jest sesja, a dźwięk i sterowanie MIDI się zatrzymują, potem aplikacja startuje ponownie z tym samym folderem danych (FAUSTE_HOME), i nic nie trafia potem na antenę samo. Jeśli aplikacja nie może wystartować ponownie (we Flatpaku także wtedy, gdy nowa nie wystartuje na czas), mówi o tym; uruchom ją z menu aplikacji.

Wyjścia audio

Zmiany w tej sekcji czekają na restart: zob. Wymagany restart.

U góry Pokaż wybiera Podstawowe lub Zaawansowane. Podstawowe pokazuje system audio, częstotliwość próbkowania, rozmiar bufora i wyjścia. Zaawansowane dodaje dla każdego urządzenia używanego przez wyjście jego własną częstotliwość i bufor, przełącznik bit-perfect i tryb DSD, a potem ustawienia DSD. Przełączanie widoków tylko pokazuje lub ukrywa wiersze: nic nie jest zmieniane ani resetowane. Gdy Podstawowe ukrywa ustawienie, które jest w użyciu, mówi o tym jeden wiersz. Gdy żadne wyjście nie używa już urządzenia, jego własna częstotliwość i bufor, przełącznik bit-perfect i tryb DSD są zapominane przy następnym uruchomieniu aplikacji: jeśli potem wyjście znów go użyje, zaczyna od wartości globalnych. Do tego czasu ponowny wybór (na przykład po zamianie dwóch urządzeń) je zachowuje.

Wyjście Cue nigdy nie wraca do wyjścia, którego używa Main, aby odsłuch wstępny nigdy nie trafił na antenę. Cue wskazujące urządzenie w systemie audio, którego ten komputer nie ma, lub to samo wyjście (urządzenie i kanały) co Main oznacza „brak cue”. Gdy wyjście Cue jest takie samo jak jego wyjście Main, ostrzeżenie pod nim o tym informuje. Odtwarzacz bez wyjścia Cue albo z Cue na wyjściu Main ma przyciemniony przycisk CUE; po najechaniu kursorem podpowiada, aby wybrać tutaj wyjście Cue. To samo dotyczy Odsłuchaj na CUE w cartwallu.

Jeśli urządzenie zniknie podczas odtwarzania, odtwarzacze zachowują swoje osie czasu, a urządzenie jest otwierane ponownie, gdy wróci (zob. Rozwiązywanie problemów).

Odtwarzacze

Mierniki

Zmiany działają od razu. Ustawienia pokazują tylko to, czego używa wybrany typ miernika: mierniki EBU, DIN i VU mają skalę, strefę czerwoną i zachowanie ustalone przez swoją normę (ustawia się tylko poziom odniesienia), a odniesienie miernika K-System jest jego własnym 0. Ustawiona przez Ciebie wartość jest zachowywana na czas, gdy ponownie wybierzesz ten typ.

Każdy miernik używa skali swojej normy, ze znacznikami między kanałami:

Analiza

Progi opisane w rozdziale Markery i miksowanie. Analizuj ponownie wszystkie utwory uruchamia analizę od nowa dla całej biblioteki; markery ręczne są zachowywane.

Po aktualizacji, w której zmieniła się analiza, utwory przeanalizowane przez wcześniejszą wersję zachowują swoje markery i przebiegi, które nadal działają. Przy starcie Fauste Player mówi, ile ich jest, i oferuje Analizuj teraz lub Później; Analizuj nieaktualne utwory (N) tutaj robi to samo w dowolnej chwili. Utwory w odtwarzaczach i tak są aktualizowane w miarę wyświetlania, podobnie jak utwory cartów, które nie mają zapisanego formatu (cart gra bit-perfect tylko wtedy, gdy jego format jest znany). Utwory, których pliku brakuje, nie są liczone, dopóki plik nie wróci.

Playlisty

• Folder z muzyką: od którego zaczynają się okna wyboru plików.
• Nowa playlista, zmiana nazwy (edytuj nazwę i naciśnij Enter; Esc anuluje) i usuwanie (ikona kosza).
• Importuj M3U / PLS… tworzy nową playlistę z pliku playlisty. M3U w każdym wierszu eksportuje ją jako M3U8. Zob. Playlisty.
• Kolumny tabeli: które kolumny pokazują tabele utworów i w jakiej kolejności, dla każdego odtwarzacza: pole wyboru na kolumnę (Tytułu i Czasu nie można wyłączyć), strzałki w górę i w dół dla pokazanych oraz Domyślne kolumny. Zob. Playlisty.

Język: lista rozwijana: Systemowy (podążaj za systemem operacyjnym), potem każdy język, w którym dostępny jest interfejs, pod własną nazwą (najpierw angielski, potem alfabetycznie: na przykład Español). Interfejs przełącza się od razu. Język systemowy bez własnego tłumaczenia używa najbliższego (kanadyjski francuski używa francuskiego, brazylijski portugalski używa portugalskiego), a w pozostałych przypadkach angielskiego. Język w pliku ustawień, którego interfejs nie ma, jest pokazywany jako Systemowy i podąża za systemem operacyjnym.

Angielska i hiszpańska wersja zostały napisane ręcznie. Pozostałe tłumaczenia wygenerowano za pomocą AI i mogą zawierać błędy; gdy któreś z nich jest w użyciu, O programie o tym informuje. Poprawki od rodzimych użytkowników języka są mile widziane jako zgłoszenia (issues) lub pull requesty.

Cartwall

Strony, rozmiar siatki, edytor cartów oraz import i eksport stron cartów. Zob. Cartwall.

Skróty klawiszowe

Zob. Klawiatura.

MIDI

Włącz powierzchnie sterujące MIDI, zobacz porty wejściowe i naucz kontrolkę dla każdej akcji odtwarzacza. Zob. Powierzchnie sterujące MIDI.

Zdalne

Zdalne sterowanie przez sieć, dla stron WWW, aplikacji na telefon, automatyki i powierzchni sterujących. Zob. Zdalne sterowanie.

• Zezwalaj na sterowanie zdalne przez HTTP, jego adres i port oraz wiersz mówiący, czy nasłuchuje.
• Token, wymagany poza tym komputerem. Generuj tworzy losowy, Pokaż go odsłania, a Kopiuj umieszcza go w schowku. Ostrzeżenie pojawia się, gdy adres sięga poza ten komputer, a tokenu nie ma.
• Strony WWW, które mogą używać API: jeden origin w wierszu.
• Zezwalaj na sterowanie przez OSC, jego adres i port oraz dozwoleni nadawcy (adresy lub podsieci, jeden w wierszu).
• Publikuj czasy co: jak często wysyłane są czasy, które upłynęły i które pozostały, gdy coś gra.

Pola tekstowe i liczby są stosowane, gdy je opuścisz, co obejmuje otwarcie innej sekcji lub zamknięcie Ustawień; Esc anuluje to, co wpisywałeś. Nieprawidłowa wartość jest poprawiana, a pole pokazuje, co zostało zachowane.

Wyjście bit-perfect

Urządzenie bit-perfect otrzymuje próbki każdego pliku dokładnie takie, jakie są w pliku: ta sama częstotliwość próbkowania, te same wartości, bez resamplingu, zmiany głośności ani miksowania. Przydaje się w torach odsłuchowych i łączach cyfrowych, gdzie należy unikać jakiejkolwiek obróbki na komputerze.

Ustawienie urządzenia jako bit-perfect

1. W Ustawienia → Wyjścia audio wybierz urządzenie jawnie jako wyjście Main odtwarzacza (lub cartwalla). Odtwarzacza pozostawionego na domyślnym urządzeniu systemowym nie można ustawić jako bit-perfect. Urządzenie, którego żadne wyjście już nie używa, traci przełącznik bit-perfect i tryb DSD przy następnym uruchomieniu aplikacji.
2. Wybierz Zaawansowane u góry sekcji. W części Ustawienia urządzeń włącz Bit-perfect obok urządzenia.
3. Uruchom aplikację ponownie.

Urządzenie startuje wtedy z własną częstotliwością próbkowania, jeśli nadałeś ją w tym samym miejscu, a w przeciwnym razie z globalną, i stamtąd podąża za każdym plikiem.

Przełącznik jest wyłączony, gdy urządzenie nie może dać dostępu na wyłączność.

• Linux: wybierz urządzenie ALSA, którego nazwa zaczyna się od hw:. To sama karta dźwiękowa. PulseAudio, PipeWire, JACK oraz urządzenia ALSA default lub plughw: miksują albo konwertują, więc nigdy nie są bit-perfect.
• Windows: wybierz urządzenie w systemie WASAPI. Jest otwierane w trybie wyłącznym.
  • W ustawieniach dźwięku Windows we właściwościach urządzenia, na karcie Zaawansowane, musi być włączone Zezwalaj aplikacjom na przejęcie wyłącznej kontroli nad tym urządzeniem (domyślnie jest włączone).
  • Gdy gra, żaden inny program nie może używać urządzenia.
• macOS: wybierz urządzenie w Core Audio. Jest otwierane w trybie hog.
  • Częstotliwość próbkowania urządzenia jest ustawiana na częstotliwość utworu, a jego format na najszerszy format całkowitoliczbowy, jaki oferuje przy tej częstotliwości (ustawienia, które pokazuje Konfiguracja Audio MIDI).
  • Są oddawane, gdy aplikacja przestaje używać urządzenia.
  • Dwóch urządzeń o dokładnie tej samej nazwie nie można ustawić jako bit-perfect.

Co dzieje się na urządzeniu bit-perfect

• Dostęp na wyłączność. Nic innego na komputerze nie może grać na urządzeniu, dopóki aplikacja go używa. Jeśli dostęp na wyłączność zostanie odrzucony, urządzenie nadal gra, współdzielone, a wskaźnik BP pozostaje wyłączony.
• Częstotliwość podąża za plikiem. Gdy na urządzeniu nic nie gra, a startuje utwór o innej częstotliwości próbkowania, urządzenie jest otwierane ponownie z tą częstotliwością.
  • Dzieje się tak, gdy odtwarzasz utwór, wznawiasz wczytany we wstrzymaniu, odsłuchujesz wstępnie albo odpalasz cart. Utwory, które tylko czekają (następny utwór każdego odtwarzacza), są przygotowywane od nowa z nową częstotliwością.
  • Ponowne otwarcie trwa tyle, ile urządzenie potrzebuje na start (zwykle kilkadziesiąt milisekund). O tyle później następuje start.
  • Gdy na urządzeniu coś gra, częstotliwość nigdy się nie zmienia. Utwór o innej częstotliwości, który startuje wtedy (na przykład utwór 48 kHz miksowany po utworze 44,1 kHz albo utwór uruchomiony, gdy inny odtwarzacz lub cart gra na tym samym urządzeniu), jest konwertowany na całej długości i nie jest bit-perfect.
  • Jeśli urządzenie odrzuci częstotliwość, zachowuje poprzednią, a utwór jest konwertowany.
• Bez obróbki, gdy nic jej nie wymaga. Próbki przechodzą bez zmian, dopóki spełnione są wszystkie poniższe warunki:
  • głośność odtwarzacza wynosi 100 %;
  • nie trwa żadne wyciszanie;
  • nic innego nie gra na tych samych wyjściach (inny odtwarzacz, cart, ton testowy).

DSD

Plik DSD zwykle gra po konwersji do PCM, jak każdy inny plik. Urządzenie bit-perfect może natomiast otrzymać strumień DSD bez zmian.

Trzy tryby. W widoku Zaawansowane w Ustawienia → Wyjścia audio każde urządzenie używane przez wyjście ma wybór DSD pod przełącznikiem bit-perfect:

• Konwertuj na PCM (domyślnie): DSD jest konwertowane, jak na każdym innym urządzeniu.
• DoP (DSD over PCM): bity DSD podróżują wewnątrz 24-bitowych próbek PCM, które rozpoznaje większość przetworników obsługujących DSD. Działa w każdym systemie.
• Natywne DSD (tylko Linux): surowe DSD, dla urządzeń ALSA hw:, których sterownik zgłasza format próbek DSD.

Oferowane są tylko tryby, które urządzenie może przyjąć, a wiersz pod wyborem mówi, dlaczego inne nie: urządzenie nie jest podłączone, bit-perfect jest wyłączony, urządzenia nie można otworzyć na wyłączność, natywne DSD wymaga Linuksa albo urządzenie nie przyjmuje natywnego DSD. Tryb zapisany dla urządzenia, które nie może go teraz przyjąć, jest pokazywany jako PCM, czyli to, co faktycznie gra; zapisany tryb wraca, gdy urządzenie znów go przyjmie. Zmiana trybu, ustawienia miksowania lub ciszy DSD wymaga restartu, tak jak pozostałe ustawienia wyjść.

Kiedy DSD wychodzi bez zmian. Wszystkie poniższe warunki muszą być spełnione w chwili startu utworu:

• urządzenie jest bit-perfect, z dostępem na wyłączność, a jego tryb to DoP lub natywne DSD;
• utwór jest w DSD (DSF lub DFF), mono lub stereo, i został przeanalizowany (tak poznaje się jego częstotliwość DSD);
• głośność odtwarzacza wynosi 100 %;
• nic innego nie gra na urządzeniu (inny odtwarzacz, cart, ton testowy);
• urządzenie przyjmuje strumień. DoP wymaga częstotliwości urządzenia równej częstotliwości DSD podzielonej przez 16 (176,4 kHz dla DSD64, 352,8 kHz dla DSD128, 705,6 kHz dla DSD256) oraz formatu 24- lub 32-bitowego. Natywne DSD wymaga urządzenia, które przyjmuje format DSD przy tej częstotliwości.

Gdy natywne DSD się kończy, urządzenie wraca do PCM z częstotliwością, jaką miało przed utworem DSD, ponieważ wiele przetworników przyjmuje natywne DSD przy częstotliwościach, których nie potrafi odtwarzać jako PCM (żaden przetwornik nie gra PCM z częstotliwością, z jaką pracuje DSD512). Utwór, który toczy się dalej jako PCM, zachowuje częstotliwość strumienia DSD, gdy urządzenie przyjmuje ją jako PCM, a w przeciwnym razie kontynuuje z wcześniejszą częstotliwością od miejsca, w którym był, jak wszystko inne grające na tym urządzeniu; trwające tam wyciszanie kończy się od razu. Urządzenie nigdy nie zostaje na częstotliwości, której odmawia: jeśli żadna częstotliwość się nie otworzy (na przykład urządzenie zostało wtedy odłączone), wyjście jest utracone, aż automatyczna ponowna próba otworzy je z wcześniejszą częstotliwością.

W przeciwnym razie utwór jest konwertowany do PCM, a log podaje dlaczego (na przykład „something else plays on the device” albo „the device refused 705600 Hz”). Odsłuch wstępny i carty są zawsze konwertowane.

Gdy DSD wychodzi bez zmian:

• plakietka w nagłówku pokazuje DSD zamiast BP;
• mierniki pokazują poziom konwersji PCM tego samego utworu, więc działają jak zwykle;
• głośność musi pozostać na 100 %: mówi o tym podpowiedź suwaka. Jego poruszenie przełącza utwór na PCM (zob. niżej);
• Stop i Stop z wyciszeniem zatrzymują utwór od razu, bez wyciszania, ponieważ strumienia DSD nie da się wyciszyć. Naciśnięcie Play na innym utworze, gdy ten gra, ucina go w ten sam sposób zamiast przenikać;
• pauza i wznowienie również działają od razu, bez rampy.

Cisza na krawędziach. Każdy start, koniec i przejście na PCM najpierw wysyła ciszę DSD (domyślnie 200 ms), aby przetwornik zsynchronizował się bez trzasku. Wyjątkiem jest utwór DSD, który kontynuuje strumień tego samego rodzaju i częstotliwości DSD, którego cisza wciąż trwa: przetwornik jest nadal zsynchronizowany, więc startuje bez dodatkowej ciszy. Utwór startuje więc o tyle później, a przejście na PCM zostawia przerwę tej długości. To Cisza DSD w Ustawienia → Wyjścia audio, Zaawansowane (od 0 do 2000 ms).

Gdy inne źródło potrzebuje urządzenia. Gdy inne źródło potrzebuje wyjścia DSD w Ustawienia → Wyjścia audio wybiera, co się dzieje, gdy inny odtwarzacz, cart lub ton testowy startuje na tym samym urządzeniu (wyjątkiem jest poruszenie własnego suwaka odtwarzacza: zawsze przełącza utwór na PCM):

• Kontynuuj utwór DSD jako PCM (domyślnie). Strumień przełącza się na PCM po ciszy DSD, a utwór toczy się dalej, skonwertowany, od miejsca, w którym był. To samo dzieje się z utworem, który następuje samoczynnie (zob. niżej).
• Zachowaj DSD i wycisz inne źródła. Nic nie przerywa strumienia DSD. Inne źródła skierowane na urządzenie są wyciszone do końca utworu DSD, a odtwarzacz w tym czasie pokazuje plakietkę Inne wyciszone. Własny następny utwór odtwarzacza się nie nakłada: startuje, gdy kończy się utwór DSD, bez przenikania i bez segue. Utwór PCM czeka na ciszę DSD; utwór DSD tego samego rodzaju i częstotliwości DSD kontynuuje strumień bez niej. Poruszenie suwaka nadal przełącza utwór na PCM.

Album nie pozostaje w DSD przy ustawieniu domyślnym. Przy Kontynuuj utwór DSD jako PCM jako DSD wychodzi tylko utwór DSD, który startuje na bezczynnym urządzeniu. Utwory, które odtwarzacz uruchamia sam później (na końcu utworu, przy segue lub przenikaniu), startują z wstępnego załadowania, które jest zawsze PCM, więc urządzenie przełącza się na PCM, a one grają skonwertowane. Utwór, który uruchamiasz sam (Play, dwuklik), wychodzi znów jako DSD, gdy urządzenie jest bezczynne albo poprzedni strumień DSD wciąż jest w swojej ciszy przy tej samej częstotliwości DSD. Aby cały album DSD pozostał DSD, wybierz Zachowaj DSD i wycisz inne źródła. Wtedy każdy utwór odtwarzacza wychodzi jako DSD, a następny startuje, gdy poprzedni się kończy.

Jeśli urządzenie zostanie utracone podczas gry DSD i wróci niezdolne do jego przenoszenia (na przykład bez dostępu na wyłączność), utwór toczy się dalej jako PCM.

Wskaźnik BP

Plakietka BP w nagłówku odtwarzacza świeci, gdy bieżący utwór dociera do swojego urządzenia Main bez zmian. Wszystkie poniższe warunki muszą być spełnione:

• urządzenie jest bit-perfect i otwarte z dostępem na wyłączność;
• urządzenie pracuje z częstotliwością próbkowania utworu;
• utwór to bezstratne całkowitoliczbowe PCM (WAV, AIFF, FLAC, ALAC, WavPack lub Monkey’s Audio), mono lub stereo, co najwyżej 24-bitowe, a format urządzenia mieści jego rozmiar próbki (plik 24-bitowy na urządzeniu 16-bitowym nie jest bit-perfect). DSD jest konwertowane, więc nigdy nie zapala BP; gdy wychodzi bez zmian (zob. DSD), plakietka pokazuje zamiast tego DSD;
• utwór został przeanalizowany, ponieważ tak poznaje się jego częstotliwość i rozmiar próbki. Utwory przeanalizowane przez wcześniejszą wersję dostają swój format po ponownej analizie (komunikat przy starcie lub Ustawienia → Analiza) albo gdy tylko pokaże je odtwarzacz lub trzyma je cart;
• głośność wynosi 100 %, nie trwa wyciszanie i nic innego nie gra na tych samych wyjściach.

Niektóre pliki nigdy nie są pokazywane jako bit-perfect:

• Pliki stratne (MP3, AAC, Ogg Vorbis, Opus): ich zdekodowane próbki nie są wartościami całkowitymi, które przyjmuje urządzenie.
• Pliki powyżej 24 bitów: mikser pracuje w 32-bitowej liczbie zmiennoprzecinkowej, która przenosi 24 bity dokładnie.
• Pliki z więcej niż dwoma kanałami: są miksowane do stereo.

Sprawdzenie samodzielnie

Aby zweryfikować tor od końca do końca:

1. Połącz wyjście cyfrowe urządzenia (S/PDIF, AES lub pętlę zwrotną USB) z rejestratorem, który nagrywa bit-dokładnie.
2. Odtwórz bezstratny plik testowy przy 100 %, gdy nic innego nie gra.
3. Nagraj go.
4. Porównaj nagranie z plikiem. Na przykład w SoX odwróć jedno i zmiksuj je: sox -m -v 1 file.wav -v -1 recording.wav diff.wav po wyrównaniu ich początków. Każda próbka różnicy musi wynosić zero.

Zautomatyzowane testy projektu sprawdzają tę samą własność wewnątrz aplikacji, na symulowanym urządzeniu.

DSD na prawdziwym przetworniku

Zautomatyzowane testy sprawdzają DSD tylko na symulowanych urządzeniach. DoP i natywne DSD nie były przez projekt wypróbowane na prawdziwym przetworniku. Aby sprawdzić jeden:

1. Ustaw urządzenie na DoP (lub Natywne DSD w Linuksie), uruchom ponownie i odtwórz plik DSD przy 100 %, gdy nic innego nie gra. Nagłówek musi pokazywać DSD, a wyświetlacz samego przetwornika powinien pokazywać częstotliwość DSD (na przykład DSD64) zamiast częstotliwości PCM. Przetwornik, który pokazuje częstotliwość PCM albo gra szum, nie rozpoznaje strumienia: wróć do Konwertuj na PCM.
2. Posłuchaj, czy nie ma trzasku lub wybuchu szumu na początku, przy Stop, na końcu utworu i przy poruszaniu suwakiem. Trzask oznacza, że przetwornik potrzebuje dłuższej Ciszy DSD (Ustawienia → Wyjścia audio, Zaawansowane).
3. Uruchom cart lub inny odtwarzacz na tym samym urządzeniu, raz przy każdym ustawieniu miksowania, i sprawdź zachowanie opisane powyżej.
4. W Linuksie, aby sprawdzić natywne DSD bez aplikacji, uruchom FAUSTE_NATIVE_DSD_DEVICE=alsa:hw:CARD=<card>,DEV=0 cargo test -p fp-backends --test conformance -- --ignored native_dsd_on_a_real_device. Otwiera urządzenie w natywnym DSD przy DSD64 i odtwarza sekundę ciszy DSD. Test musi przejść, a przetwornik powinien zsynchronizować się na DSD64.
5. Mając pliki DSD w test-music/, cargo test --release -p fp-engine --test dsd_real_music -- --ignored odtwarza je przez silnik na symulowanym urządzeniu i porównuje słowa z bajtami pliku (zob. Testing).

Klawiatura

• Przytrzymanie klawisza go nie powtarza: przytrzymane 1 naciska Play raz.
• Klawisz skrótu robi tylko swój skrót: jeśli przycisk ma fokus klawiatury, Space lub Enter przypisane do skrótu nie naciska też tego przycisku, a skrót na Tab lub strzałce nie przesuwa fokusu.
• Skróty są ignorowane, gdy piszesz w polu tekstowym, na przykład w nazwie playlisty.
• Skrót, którego przycisk jest przyciemniony, nic nie robi (na przykład Stop w zatrzymanym odtwarzaczu). Jedynym wyjątkiem jest skrót zatrzymania wszystkich cartów, który zatrzymuje także CUE cartwalla.

Zmiana skrótów

W Ustawienia → Skróty klawiszowe kliknij akcję i naciśnij klawisz (w razie potrzeby z Ctrl, Alt, Shift lub Cmd). Jeśli inna akcja już używa tego klawisza, pokazywana jest jej nazwa. Wybierz Przypisz, aby przenieść klawisz, lub Anuluj. Odepnij usuwa skrót, a Przywróć domyślne (w prawym górnym rogu sekcji) przywraca powyższą tabelę. Dostępne akcje, dla każdego odtwarzacza i carta:

• play, poprzedni, od początku, pauza, stop, stop z wyciszeniem i CUE w odtwarzaczu (poprzedni i od początku nie mają klawisza domyślnego);
• odpalenie carta pokazywanej strony;
• zatrzymanie każdego carta (Zatrzymaj wszystko cartwalla);
• pokazanie lub ukrycie cartwalla;
• następna lub poprzednia strona cartów.

Delete, Backspace i Esc nie mogą być zmienione.

Powierzchnie sterujące MIDI

Fauste Player można obsługiwać z kontrolerów MIDI: kontrolerów z padami i suwakami, powierzchni w stylu DJ-skim lub klawiatur. Przyciski transportu i suwak głośności każdego odtwarzacza można przypisać do przycisku, klawisza lub suwaka, a przyciski z diodami pokazują, co robi każdy odtwarzacz.

Włączanie

Otwórz Ustawienia → MIDI i zaznacz Używaj kontrolerów MIDI. Lista pod Porty wejściowe pokazuje każde wejście MIDI, jakie ma komputer, i czy jest podłączone. Otwierane są tylko kontrolery, które przypisałeś (niektóre systemy oddają port jednemu programowi naraz), oraz każde wejście, gdy uczysz kontrolkę; program nigdy nie nasłuchuje własnych portów. Kontrolery można podłączać i odłączać podczas pracy programu: co kilka sekund porty są szukane od nowa, a kontroler, który wraca, jest łączony według nazwy, a jego diody są ustawiane na nowo.

W Linuksie MIDI idzie przez ALSA: Twój użytkownik musi mieć prawo otwierania sekwencera (/dev/snd/seq, zwykle przez członkostwo w grupie audio).

Przypisywanie kontrolki

Dla każdego odtwarzacza jest wiersz na akcję: Play / Następny, Pauza, Stop, Stop z wyciszeniem, Od początku, Poprzedni, CUE i Głośność.

1. Kliknij Ucz w wierszu.
2. Naciśnij przycisk lub poruszaj suwakiem, który chcesz (w międzyczasie widać Porusz kontrolką…). Przycisk przyjmuje klawisz, pad albo przycisk wysyłający control change; Głośność przyjmuje suwak lub pokrętło (control change) albo suwak pitch bend.
3. Wiersz pokazuje urządzenie i kontrolkę, na przykład APC mini · Nuta 36, kanał 1.

Jeśli ta kontrolka była już przypisana do innej akcji, przechodzi do tej. Esc lub ponowne kliknięcie przycisku anuluje uczenie. Wyczyść usuwa przypisanie.

Jak zachowują się kontrolki

• Przycisk działa, gdy jest naciśnięty (klawisz lub pad w dół albo control change przechodzący w górę przez środek swojego zakresu), dokładnie jak przycisk odtwarzacza na ekranie. Przycisk przyciemniony na ekranie nic nie robi.
• Suwak zmienia głośność w tej samej skali co suwak na ekranie. Aby uniknąć skoków, przejmuje kontrolę dopiero wtedy, gdy dotrze do bieżącej głośności lub ją minie (soft takeover); jeśli głośność zmieni się na ekranie, suwak musi ją ponownie dogonić. Nic się nie zmienia, dopóki nie poruszysz kontrolki: uruchomienie programu nigdy niczego nie wysyła na antenę.
• Przy włączonym Podświetlaj przyciski (LED) przypisane przyciski się świecą: Play, gdy odtwarzacz jest na antenie, Pauza miga podczas wstrzymania, CUE podczas odsłuchu wstępnego, a Stop, Stop z wyciszeniem, Od początku i Poprzedni, gdy mogą działać. Diody dostają sygnał na porcie wyjściowym kontrolera o tej samej nazwie; inny można ustawić w config.json (midi.devices).

Zdalne sterowanie

Fauste Player można odczytywać i obsługiwać przez sieć za pomocą API HTTP, z aktualizacjami na żywo, oraz przez OSC. Mogą z nich korzystać strona WWW, aplikacja na telefon, automatyka stacji lub powierzchnia sterująca. Jest wyłączone, dopóki go nie włączysz, a na początku odpowiada tylko na tym komputerze.

Włączanie

Otwórz Ustawienia → Zdalne i zaznacz Zezwalaj na sterowanie zdalne przez HTTP (lub Zezwalaj na sterowanie przez OSC). Wiersz pod każdym przełącznikiem mówi, czy serwer nasłuchuje i gdzie, albo dlaczego nie wystartował. Zmiany działają od razu; restart nie jest potrzebny. Pole tekstowe (adres, token, lista) jest stosowane, gdy je opuścisz, otworzysz inną sekcję lub zamkniesz Ustawienia; wartość, która jeszcze nie jest prawidłowa, zachowuje tę używaną, a Esc anuluje to, co wpisałeś.

Możesz też edytować config.json, gdy Fauste Player jest zamknięty (gdzie jest, zob. Dane i kopie zapasowe). W obiekcie "config" ustaw remote.http.enabled na true:

{
  "schema_version": 1,
  "config": {
    …
    "remote": {
      "http": { "enabled": true }
    }
  }
}

Nasłuchuje na http://127.0.0.1:7380. Jego uruchomienie nigdy niczego nie odtwarza; działają tylko żądania.

Nasłuch w sieci studia

Aby dotrzeć do niego z innych komputerów, ustaw bind na 0.0.0.0 (albo jeden z adresów tego komputera) i ustaw token o długości co najmniej 16 znaków. W Ustawienia → Zdalne Generuj tworzy długi losowy token. Jest ukryty, dopóki nie naciśniesz Pokaż, a Kopiuj umieszcza go w schowku dla klienta. Bez tokenu serwer odmawia startu, a log mówi dlaczego.

"remote": {
  "http": {
    "enabled": true,
    "bind": "0.0.0.0",
    "port": 7380,
    "token": "a-long-random-secret-of-your-own"
  }
}

Klienci wysyłają token jako Authorization: Bearer <token>. API nie jest szyfrowane. Trzymaj je w zaufanej sieci studia albo umieść za zwrotnym proxy z HTTPS.

Strony WWW

Strona WWW serwowana z innego adresu może używać API tylko wtedy, gdy jej origin (na przykład https://studio.example) jest wymieniony w cors_origins. Żądania z innych stron są odrzucane, nawet na tym komputerze, więc strona, którą akurat masz otwartą, nie może sterować odtwarzaczem. "*" (dowolny origin) jest akceptowane tylko razem z tokenem.

Co może zrobić klient

Klient może:

• odczytywać odtwarzacze, playlisty, utwory (z okładką i przebiegiem) oraz cartwall;
• odtwarzać, wstrzymywać, zatrzymywać, wyciszać, uruchamiać od początku i cofać się;
• wybrać następną pozycję (także tę na antenie: zagra jeszcze raz), odsłuchiwać wstępnie i przewijać (w zatrzymanym odtwarzaczu przewinięcie wybiera, skąd Play uruchomi następną pozycję, a przewinięcie przed jej cue-in zaczyna w cue-in);
• ustawiać głośności, tryby, stop po bieżącym oraz oznaczenia powtarzania i stopu po pozycji;
• odpalać, zatrzymywać i odsłuchiwać wstępnie carty oraz zmieniać pokazywaną stronę cartów;
• edytować: tworzyć, zmieniać nazwy i usuwać playlisty; dodawać utwór, który jest już wczytany, oraz usuwać, przenosić lub duplikować pozycje; tworzyć, zmieniać nazwy, zmieniać rozmiar i usuwać strony cartów oraz konfigurować cart wczytanym utworem; ustawiać lub resetować markery.

Usunięcie tego, co jest na antenie, jest odrzucane, tak jak na ekranie. Plików, które nie są jeszcze wczytane, nie można dodawać zdalnie: leżą na tym komputerze, więc najpierw dodaj je tutaj.

Przycisk wyszarzony na ekranie jest odrzucany także zdalnie. Pełna dokumentacja jest w dokumentacji technicznej.

Wypróbuj z terminala:

curl -s http://127.0.0.1:7380/api/v1/players
curl -s -X POST http://127.0.0.1:7380/api/v1/players/<id>/play

Aktualizacje na żywo

Klient może śledzić zmiany na bieżąco, zamiast pytać w kółko. GET /api/v1/events to strumień zdarzeń: najpierw cały stan, potem każda zmiana odtwarzacza, playlisty, utworu lub cartwalla oraz czasy tego, co gra, kilka razy na sekundę.

curl -sN http://127.0.0.1:7380/api/v1/events

Strona WWW używa EventSource. Przeglądarki nie mogą tam wysłać tokenu jako nagłówka, więc idzie w adresie: /api/v1/events?token=<token>.

OSC

OSC to zwykły protokół powierzchni sterujących, pulpitów oświetleniowych i oprogramowania do sterowania pokazami. Włącz go przez remote.osc.enabled. Nasłuchuje na porcie UDP 7381 tego komputera. Aby przyjmować pakiety z innych komputerów, ustaw remote.osc.bind na 0.0.0.0 i wypisz ich adresy lub podsieci w remote.osc.allowed_sources (na przykład "192.168.1.0/24"). OSC nie ma hasła, więc trzymaj go w zaufanej sieci studia.

Odtwarzacze są numerowane 1, 2, 3… tak, jak pojawiają się na ekranie. Carty są numerowane na pokazywanej stronie.

oscsend localhost 7381 /fauste/player/1/play
oscsend localhost 7381 /fauste/player/2/volume f 0.8
oscsend localhost 7381 /fauste/cart/3/fire

Powierzchnia, która chce pokazywać stan (diody, nazwy, odliczania), subskrybuje, a potem otrzymuje każdą wartość raz, a następnie tylko to, co się zmienia. Gdy odtwarzacz lub przycisk carta znika (mniej odtwarzaczy, mniejsza strona), jego adresy otrzymują raz pustą wartość, aby powierzchnia je wyczyściła. Musi subskrybować ponownie w ciągu minuty (subscription_ttl_secs), aby dalej otrzymywać:

oscdump 9000 &
oscsend localhost 7381 /fauste/subscribe i 9000

Subskrybent może wskazać dowolny port własnego adresu, a zachowywanych jest do max_subscribers. Każdy, kto może wysyłać, może więc też subskrybować. To kolejny powód, by trzymać OSC w zaufanej sieci.

oscsend i oscdump pochodzą z liblo (liblo-tools w Debianie i Ubuntu). Pełna lista adresów jest w dokumentacji technicznej.

Wszystkie ustawienia

Wartości spoza zakresu są poprawiane przy wczytywaniu pliku, a poprawka jest zapisywana w logu.

Dane i kopie zapasowe

Gdzie leżą pliki

Ścieżki w Linuksie podążają za zmiennymi XDG (XDG_CONFIG_HOME itd.), gdy są ustawione.

Tryb przenośny

Ustaw zmienną środowiskową FAUSTE_HOME na folder, a wszystko będzie przechowywane tam, w config/, data/, cache/ i logs/. Przydaje się to na pendrivie albo do trzymania osobnych konfiguracji obok siebie.

Pliki

Autozapis i kopie zapasowe

• Zmiany są zapisywane mniej więcej sekundę po ich wystąpieniu. Gdy cokolwiek gra, sesja (pozycje) jest odświeżana w tym samym tempie.
• Każdy zapis tworzy plik tymczasowy, a następnie zastępuje nim stary, więc utrata zasilania nigdy nie zostawia na wpół zapisanego pliku.
• Poprzednie wersje są trzymane jako .bak1, .bak2 i .bak3.
• Jeśli pliku nie da się odczytać, używana jest najnowsza dobra kopia zapasowa. Nieczytelny plik jest zachowywany, przemianowany na *.corrupt-<time>, do analizy. Aplikacja zawsze się uruchamia.

Odzyskiwanie po awarii

Po awarii lub ponownym uruchomieniu każdy odtwarzacz wraca ze swoją playlistą, bieżącym i następnym utworem oraz pozycją, ale wstrzymany lub zatrzymany. Nic nie trafia na antenę samo. Odtwarzacz, który był na samym końcu utworu, wraca na początek tego utworu, więc naciśnięcie Play go odtwarza, zamiast od razu go kończyć.

Ręczna edycja config.json

Najpierw zamknij aplikację (jeśli dźwięk jest na antenie, zapyta przed zamknięciem). Nieznane lub spoza zakresu wartości są poprawiane do najbliższej prawidłowej przy wczytywaniu pliku, a poprawki są zapisywane w logu. Sekcje limits i tuning zawierają wartości zaawansowane (limity zasobów, czasy silnika), których nie ma w oknie Ustawień.

Rozwiązywanie problemów

Brak dźwięku

1. Otwórz Ustawienia → Wyjścia audio i naciśnij Test Main dla odtwarzacza. Jeśli słyszysz ton, sprawdź suwak głośności odtwarzacza.
2. Jeśli nic nie słyszysz, wybierz inne urządzenie lub parę kanałów. Zmiany wyjść zaczynają działać po restarcie: naciśnij Uruchom ponownie teraz w Ustawieniach.
3. W Linuksie wybieraj PipeWire lub PulseAudio w Ustawienia → Wyjścia audio → System audio. Współdzielą kartę dźwiękową z innymi programami. ALSA rozmawia z kartą bezpośrednio i może ją zastać zajętą.
4. JACK jest pokazywany jako niedostępny („no output device”), gdy nie działa żaden serwer JACK. Uruchom serwer (na przykład przez QjackCtl) i uruchom aplikację ponownie. Ustaw serwer JACK na częstotliwość próbkowania z Ustawień (domyślnie 48 kHz): JACK pracuje z jedną częstotliwością dla każdego programu.
5. PipeWire nie jest oferowany przez archiwa do pobrania; docierają one do PipeWire przez jego usługę PulseAudio, która działa tak samo. Jest dostępny w wersjach zbudowanych z funkcją pipewire.

Bit-perfect

• Wskaźnik BP pozostaje wyłączony. Sprawdź każdy warunek w rozdziale Wyjście bit-perfect: głośność na 100 %, brak wyciszania, nic innego na tych samych wyjściach, bezstratny plik, który został przeanalizowany, i urządzenie pracujące z częstotliwością pliku.
• Krótka cisza przed utworem. Urządzenie bit-perfect zostało otwarte ponownie z częstotliwością próbkowania utworu. Aby tego uniknąć, trzymaj bibliotekę przy jednej częstotliwości.
• Utwór gra po resamplingu, a log mówi, że urządzenie jest zajęte (Linux). Aby zmienić częstotliwość, aplikacja zamyka urządzenie i otwiera je ponownie. W tej chwili serwer dźwięku (PipeWire) może zabrać kartę. Aplikacja próbuje kilka razy; jeśli karta nadal jest zajęta, utwór gra z bieżącą częstotliwością urządzenia, a następny utwór znów prosi o swoją. Aby oddać aplikacji kartę na wyłączność, otwórz ustawienia dźwięku systemu i ustaw profil tej karty na Off (lub Pro Audio), aby serwer dźwięku zostawił jej urządzenie hw: w spokoju. Liczba prób i czas oczekiwania między nimi to tuning.device_busy_retries i tuning.device_busy_retry_ms w pliku konfiguracyjnym.
• Urządzenie gra, ale wskaźnik BP pozostaje wyłączony (Windows lub macOS). Dostęp na wyłączność został odrzucony, a urządzenie gra współdzielone.
  • Windows: inny program może trzymać urządzenie na wyłączność albo wyłączna kontrola jest wyłączona we właściwościach zaawansowanych urządzenia.
  • macOS: inny program może trzymać urządzenie w trybie hog albo urządzenie oferuje swoje częstotliwości tylko jako ciągły zakres (większość interfejsów wymienia stałe częstotliwości).
• Urządzenia hw: nie można otworzyć (Linux).
  • Kartę może trzymać serwer dźwięku. Zatrzymaj go albo ustaw, by zostawił tę kartę w spokoju, i uruchom aplikację ponownie.
  • Niektóre przetworniki USB przyjmują tylko upakowane próbki 24-bitowe (S24_3LE), których biblioteka audio nie obsługuje. Użyj tej karty przez plughw: (nie jest bit-perfect).

DSD

• Utwór DSD gra po konwersji, choć urządzenie jest ustawione na DoP lub natywne DSD. Log mówi dlaczego („DSD converted to PCM” i przyczyna) w tych przypadkach: głośność odtwarzacza nie wynosi 100 %, coś innego gra na urządzeniu, więcej niż dwa kanały albo urządzenie odrzuca częstotliwość (DoP wymaga częstotliwości DSD podzielonej przez 16, na przykład 176,4 kHz dla DSD64) lub nie ma formatu 24- albo 32-bitowego. Utwór, który nie został jeszcze przeanalizowany, konwertuje się po cichu, bez wiersza w logu: przeanalizuj go (Ustawienia → Analiza) i odtwórz ponownie.
• Tylko pierwszy utwór albumu DSD wychodzi jako DSD. To domyślne ustawienie miksowania: utwory, które odtwarzacz uruchamia sam, grają skonwertowane. Wybierz Zachowaj DSD i wycisz inne źródła w Ustawienia → Wyjścia audio, aby zostały w DSD. Zob. DSD.
• Nagłówek pokazuje DSD, ale przetwornik gra szum lub się nie synchronizuje. Przetwornik nie rozpoznaje DoP (ani natywnego formatu). Ustaw urządzenie z powrotem na Konwertuj na PCM.
• Trzask, gdy utwór DSD startuje, zatrzymuje się lub opuszcza DSD. Przetwornik potrzebuje więcej ciszy DSD: zwiększ Cisza DSD (domyślnie 200 ms) w Ustawienia → Wyjścia audio, Zaawansowane.
• Inne odtwarzacze lub carty milczą na urządzeniu. Gra utwór DSD z ustawieniem Zachowaj DSD i wycisz inne źródła; widać plakietkę Inne wyciszone. Znów zabrzmią, gdy utwór się skończy.

Alert „Utracono wyjście”

Pasek stanu pokazuje Utracono wyjście: <device>, gdy urządzenie przestaje odpowiadać. Odtwarzacze nadal liczą czas i miksują na wewnętrznym zegarze, więc automatyka się nie zatrzymuje. Urządzenie jest ponawiane co 2 sekundy i przejmuje pracę z powrotem, gdy wróci. Podłącz ponownie kabel lub włącz interfejs z powrotem.

„Utracono wyjście”, które nigdy nie znika, przy bezpośrednim wyjściu hw:

Karta dźwiękowa używana przez bezpośrednie wyjście ALSA hw: (na przykład wyjście bit-perfect) jest trzymana wyłącznie przez Fauste Player: serwer dźwięku (PipeWire lub PulseAudio) nie może jej używać w tym samym czasie. Jeśli inne wyjście idzie przez domyślne urządzenie serwera dźwięku, a to domyślne urządzenie jest tą samą kartą, to wyjście nigdy nie startuje i pozostaje w stanie Utracono wyjście. Log raz mówi „output device opened but never started”.

Używaj jednej ścieżki na kartę: skieruj każde wyjście tej karty przez to samo urządzenie hw: (w razie potrzeby z różnymi kanałami) albo wybierz inną kartę jako domyślne wyjście serwera dźwięku w ustawieniach dźwięku systemu.

Utwór pokazuje ikonę ostrzeżenia lub plik z krzyżykiem

Pliku brakuje (został przeniesiony, usunięty, odmontowany: plik z krzyżykiem) albo nie można go zdekodować (znak ostrzeżenia). Odtwarzacze go pomijają. Najedź na wiersz, aby zobaczyć, o który przypadek chodzi, oraz ścieżkę pliku.

Brakującego pliku szuka się ponownie co 30 sekund (tuning.missing_recheck_ms w pliku konfiguracyjnym): gdy dysk zostanie zamontowany albo plik wróci na miejsce, utwór sam staje się odtwarzalny. Plik, którego nie można zdekodować, jest sprawdzany ponownie samoczynnie na tym samym zegarze, według rozmiaru i czasu modyfikacji: nie jest dekodowany od nowa, chyba że któreś z nich się zmieniło, na przykład gdy kończy się kopiowanie. Aby sprawdzić go od razu, użyj Analizuj ponownie w menu jego wiersza, a dla całej biblioteki Ustawienia → Analiza → Analizuj ponownie wszystkie utwory.

Przerwy w dźwięku

Pasek stanu ostrzega przez 5 sekund po każdej przerwie wykrytej przez aplikację: P1: przerwy w dźwięku (3), gdy dekodowanie odtwarzacza nie nadążyło za dyskiem (liczba dotyczy utworu, który teraz gra), oraz <device>: przerwy urządzenia audio (2), gdy urządzenie wyjściowe nie dotrzymało terminu (xrun). Log też zapisuje każdą z nich, najwyżej jeden wiersz co 10 sekund na rodzaj, z liczbą, ile ich było. Nie każdy system audio zgłasza xruny (PulseAudio nie; tryb wyłączny Windows też nie).

• Zwiększ rozmiar bufora w Ustawieniach (i naciśnij Uruchom ponownie teraz).
• W Linuksie zezwól na planowanie w czasie rzeczywistym. Aplikacja prosi o nie system przez rtkit (D-Bus). Działa też członkostwo w grupie audio z limitem rtprio.
• Unikaj dysków sieciowych dla muzyki, która gra na antenie.

„W interfejsie wystąpił błąd”

Przechwycono błąd rysowania. Dźwięk nie jest dotknięty. Naciśnij Uruchom ponownie interfejs. Zgłoś go, prosimy, razem z logami.

Logi i raporty o awariach

Folder z logami opisuje rozdział Dane i kopie zapasowe. Jest jeden plik logu na dzień, a zachowywanych jest ostatnich 14. Raporty o awariach są zapisywane jako crash-<time>.txt. Ustaw RUST_LOG=debug w środowisku, aby uzyskać więcej szczegółów. Dołącz oba pliki, zgłaszając błąd.